Kristof en Kim

Buisjes

Buisjes

Buisjes

In het voorjaar had Isolde zes weken lang een loopoortje, dat na veel antibiotica en nog meer geduld uiteindelijk genas. Eind oktober had ze opnieuw een oorontsteking die maar niet wilde genezen… De huisarts verwees ons door naar de specialiste in het ziekenhuis en er volgden op één maand tijd vijf consultaties, enkele slapeloze nachten en talrijke druppeltjes in haar oren. Overdag was ze meestal vrolijk, maar zodra ze een tijdje lag werd de druk van het vele vocht achter haar trommelvliesjes te groot, wat pijnlijk gejammer opleverde. Uiteindelijk werd er beslist om buisjes te plaatsen!

IMG_4665    IMG_4668IMG_4673IMG_4675

Op dinsdag 8 december kwam oma ons al vroeg halen om tijdig in het ziekenhuis te zijn. Rond 8u10 mocht ik met ons meisje mee naar het operatiekwartier. Ze spartelde wat tegen bij de verdoving maar viel gelukkig vrij snel “in slaap”. Dertig lange minuten later mocht ik terug naar haar toe in de recovery, waar ze stilletjes lag in een bed met buisjes en kabeltjes. Het ontwaken was niet zo prettig, ze hoestte bloederig slijm (de neuspoliepen werden ook weggehaald) en was erg onrustig. Om 9u10 waren we terug op de kinderafdeling waar oma op ons wachtte en mee probeerde Isolde te troosten. Gelukkig viel ze na een tijdje in mijn armen in slaap en iets voor 11u werd ze weer goedgezind wakker! Nadat ze gedronken en gegeten had passeerde een resem dokters en om 12u00 kreeg ze toestemming om terug naar huis te gaan. Pluimen voor de organisatie in het Jessa Ziekenhuis: van de inschrijving tot het ontslag en alles daartussen was vlot geregeld, zowel het verplegend personeel als de artsen waren heel vriendelijk!

IMG_4677IMG_4687

Nu duimen dat die buisjes goed hun werk doen en dat ons meisje bespaard blijft van die vervelende oorontstekingen (en wij van de slapeloze nachten ;-))!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.